Επικές Στιγμές Εξεταστικών

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!

Pain

Death Knight
Joined
Nov 3, 2014
Messages
3,339
Μετά από σχόλιο του Επιταφίου σε άλλο thread, δημιουργήθηκε η ανάγκη εξιστόρησης στιγμών που χαράχθηκαν στη μνήμη ως "καμένες εξεταστικές" και προφανώς ανάγνωσης αντίστοιχων εμπειριών των υπόλοιπων μελών.

Η αναπόληση ξεκινά:

Ιωάννινα. 2006, εξεταστική περίοδος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου. Ο πρωτοετής Πόνος, έχοντας ήδη παρακολουθήσει τα μαθήματα του 1ου εξαμήνου, ακολουθεί τους υπόλοιπους συμφοιτητές του στο slaughterhouse όπου οι αμνοί σφαγιάζονται κατά εκατοντάδες στο βωμό του εκάστοτε καθηγητή. Τα 4 πρώτα μαθήματα έχουν περασθεί, ο μικρός Πόνος νιώθει χαρούμενος, νιώθει πως κάτι κατάφερε, πως κάτι πάει καλά. Δεν είχε καταλάβει ακόμη, δεν ήξερε. Δεν είχε υιοθετήσει ακόμα το moto "Όλα πάνε ΣΚΑΤΑ". Ήταν αδαής...

Παραμονή του 5ου μαθήματος, αποφασίζει να βγει με συμφοιτητές. Το αλκοολ είναι πολύ, το ήπαρ ακόμη νέο, γερό και άμαθο. Πίνει, μεθά, πέφτει νεκρός για ύπνο κάποια στιγμή κοντά στα ξημερώματα. Ξυπνά, ετοιμάζεται, περιμένει σαν το μαλάκα μέσα στο κρύο το λεωφορείο, επιβιβάζεται μετά από 45 λεπτά και, τελικά, μετά από μια μισάωρη προσομοίωση της ζωής μιας σαρδέλας, φθάνει στον προορισμό για άλλη μια φορά: Το slaughterhouse του Τμήματος Πληροφορικής.

Το αλκοόλ είναι ακόμα εκεί, η χαρά ακόμα ζωγραφισμένη στα μάτια του. Προχωράει μαζί με έναν φίλο του - στην ίδια κατάσταση - προς το κυλικείο. Αγοράζουν καφέ... ακόμα και σε αυτό νέοι και άμαθοι... ζεστός NEΣ. Δεν ήξεραν πως ο μόνος αντρικός τρόπος για να πιει κανείς καφέ είναι να είναι παγωμένος και να έχει καλαμάκι. Αχ, τα νιάτα...

Η σκέψη είναι ήδη μέσα τους, τους τριβελίζει το μυαλό. Τους σιγοτρώει τα σωθικά σαν το σκουλήκι που τρέφεται με το καλύτερο κομμάτι ενός καρπού που εξωτερικά είναι όμορφος, τέλειος, άψογος. Αλλά μέσα του η σαπίλα εξαπλώνεται, η μαυρίλα καταλαμβάνει τα πάντα και προσπαθεί μανιασμένα να βγει στην επιφάνεια. Και τελικά βγαίνει. Ο φίλος, ο defiler αθώων συνειδήσεων, ξεστομίζει: "Ρε, δεν παίζουμε κάνα τάβλι πριν μπούμε; Έχουμε ώρα ακόμη, μην περιμένουμε σαν τους μαλάκες έξω από την αίθουσα".

2,5 χρόνια μετά, ο Πόνος δίνει ξανά Γραμμική Άλγεβρα και περνάει... το 5ο του μάθημα...
 
Σωτήριον Έτος του Κυρίου: 2006. Εξάμηνο: 3ο. Μάθημα: ΑΙΤ 101 - Εισαγωγή στην Ιστορία της Τέχνης. Ώρα: 6η απογευματινή.

Μπαίνουμε σαν κύριοι στην αίθουσα 112 του Νέου Κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ για να δώσουμε το μάθημα. Μπανίζουμε το Μαράκι να κάθεται τρίτη σειρά, "<i>ωπ τι λέει ρε Μαρία, χαθήκαμε</i>" και ελισώμεθα σαν το χέλι για να κάτσουμε δίπλα της μέχρι να μπει ο καθηγητής να μοιράσει τα θέματα. Πιάνουμε την πάρλα, χαχαχα χουχουχου, χάνεται η αίσθηση της ώρας.

"<i>Πλάκα-πλάκα, η ώρα! 6 η ώρα δεν δίναμε? Τι ώρα έχει πάει</i>" αρχίζει να πλανάται η βοή μέσα στην αίθουσα, όταν το ρολόι έδειχνε πλέον 6 και 25. Ντάξει μωρέ θα άργησε ο άνθρωπος, μένει μακριά, έχει κίνηση, θα έχει καμιά πορεία στην Εγνατία...ας πιάσουμε την πάρλα πάλι. Μπλα μπλα μπλα, βρε σαν πολύ να μην αργεί? 7 παρά 20. "<i>Ρε μήπως δεν δίναμε σήμερα? Μπανίσαμε λάθος το πρόγραμμα? Έγινε καμιά αλλαγή τελευταία στιγμή και δεν το πήραμε πρέφα</i>?".

7 η ώρα. Αρχίζουν οι αστεεϊσμοί: "<i>θα κλείστηκε στο ασανσέρ", "θα τα έπιναν από το μεσημέρι στη Σύγκλητο", "θα πήγε πάλι στο Ζάρα και στον Καρούζο να μπανίσει τις νέες κολεξιόν και θα ξεχάστηκε</i>" (μιας και ο συγκεκριμένος καθηγητής ήταν και λιγάκι...λεπτεπίλεπτος)...7 και 15. Κάποιοι λυποψυχούν και αρχίζουν να αποχωρούν από την αίθουσα. <i>"Μας ξέχασε ο μαλάκας", "ελάτε ρε σεις, κάτι θα έπαθε δεν γίνεται", "δε μπα να γαμηθεί έχουμε και δουλειές", "ψηθείτε για τσίπουρα</i>" κτλ.

Μέσα στο κλίμα αβεβαιότητας, και αφού ένα γενναίο 30-40% της αίθουσας έχει ήδη αποχωρήσει, στις 7 και 30-κάτι εμφανίζεται αισίως ο καθηγητής.

Μπαίνει στην αίθουσα, κλείνει την πόρτα... και αρχίζει να ωρύεται:

"ΚΑΛΑ ΕΙΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ?"

Απόλυτη σιγή στην αίθουσα.

"ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ?"

Κοιταζόμαστε έντρομοι μεταξύ μας για να καταλάβουμε τι ακριβώς κάναμε.

"ΤΟΣΗΝ ΩΡΑ ΛΕΙΠΩ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΦΙΛΟΤΙΜΗΘΗΚΕ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΜΕ ΨΑΞΕΙ?"

Δεν παίζει, μας βιντεοσκοπούν για καμιά φοιτητική εκπομπή.

"ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ! ΖΩ, ΠΕΘΑΝΑ? ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ? ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙ! ΕΚΕΙ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ?"

Ακολουθούν 5 δευτερόλεπτα απόλυτης σιωπής που περνάνε πιο αργά και από σπριντ του Σαριέγκι...

...και μετά όλα νορμάλ. Με ήπια φωνή σα να μην τρέχει τίποτα, "<i>καλά είστε κατά τα άλλα? Διαβάσατε? Ωραία, λοιπόν κλείστε βιβλία τετράδια, βάλτε τις τσάντες στην μπροστά σειρά, και αρχίστε να γράφετε θέματα..."</i>


Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα, για κάποιο συμπτωματικό λόγο ο μεγαλύτερος βαθμός σε όσους έγραψαν ήταν το 5.

Ακόμα δεν έχει μαθευτεί με σιγουριά πού ήταν ο καθηγητής και γιατί άργησε. Φήμες πως ήταν στο γραφείο του και έσκαγε τσιγάρα με τους μεταπτυχιακούς του απορρίπτονται ως υπερβολικές και αστοιχείωτες.
 
Στο πρώτο εξάμηνο έχουμε ένα μάθημα πολιτικής οικονομίας το οποίο είναι αρκετά δύσκολο για μάθημα πρώτου εξαμήνου και το διδάσκει ένας κουραμπιές για τον οποίο έχω ακούσει χιλιάδες πράγματα όπως ότι λαδώνεται, ότι περνά μαθητές στην τύχη, ότι κάποτε έρχονταν με λιμουζίνα κπλ. Τρελές ιστορίες. Σαν καλός και συνεπής φοιτητής που είμαι (not) πάω τις πρώτες μέρες στο μαθημά του έτσι για να δώ περι τίνος πρόκειται.

Στο πρώτο μάθημα η αίθουσα ήταν φουλ και έβρισκες φοιτητές απο όλα τα εξάμηνα, έως και 12ο. Ένας αιώνιος χρώσταγε μόνο αυτό και ένα άλλο που το δίδασκε ο ίδιος και περίμενε την εξεταστική του Φεβρουαρίου γιατί τον έκοψε για ν-οστή φορά τον Σεπτέμβριο. Οπότε και πήρα την απόφαση να το παρακολουθώ συχνά αν και δεν είχα καθόλου όρεξη για διάβασμα μετά απο τις πανελλήνιες. Τελικά δεν το παρακολούθησα μέχρι το τέλος γιατί δεν πάταγαν ούτε 5 άτομα και ήταν περισσότερο Αμερικανική/Ευρωπαική ιστορία παρά πολιτική οικονομία. Αντι να μάθω οικονομικούς όρους έμαθα την ιστορία του καπνού ανα τους αιώνες.

Για να μην πολυλογώ, fast-forward στην πρώτη μου εξεταστική. Ήταν το πρώτο μάθημα που έδινα και που είχα διαβάσει σωστά και ενδελεχώς για να βεβαιωθώ ότι δεν θα το χρωστάω στον αιώνα τον άπαντα. Η αίθουσα απο νωρίς γεμάτη με παιδιά όλων των εξαμήνων. Σφαγείο κανονικό. Μπαίνει ο κουραμπιές στην αίθουσα με κοστούμι, γραβάτα, καπνίζοντας ένα ΠΟΥΡΟ λές και είχε έρθει κατευθείαν απο το καζίνο. Στις 9 το πρωί. και μας δίνει τα θέματα που ήταν όλα Σ-Λ, φαινομενικά του κώλου. Δίνω και φεύγω όντας βέβαιος ότι ΕΣΚΙΣΑ και πάω για το πρώτο μου δεκαράκι.

Τελικά τα πέρασα όλα εκτός απο αυτό, όπου με μηδένισε. Και στο επόμενο εξάμηνο τον είχα πάλι σε παρόμοιο μάθημα.

1,5 χρόνο μετά (εξεταστική Ιουνίου) και χωρίς να το έχω αγγίξει απο τότε, το δίνω για δεύτερη φορά, τα Σ-Λ περισσότερο στην τύχη και με περνά με εφτά. ΕΦΤΑ!
 
Αρνητική βαθμολογία μυρίζει. Προσωπικό ρεκόρ σε μάθημα με αντίστοιχο τρόπο εξέτασης: -1.75
Ρεκόρ σφαγείου από συμφοιτητή: -3,5

Ναι, καλά το βλέπετε, οι αριθμοί είναι αρνητικοί. Ωραία τα Ιωάννινα, αλλά ο ελιτισμός και η διαφθορά εντός πανεπιστημίου είναι από άλλο πλανήτη. Από την άλλη, έχει καλό τσίπουρo και πολλές θεωρητικές σχολές (ξέρετε τι σημαίνει αυτό <img src="/wink.gif" width="" height="" alt=";)" title=";)" class="bbcode_smiley" /> )
 
Απλά δεν έχει τελειωμό. Κάθε εξεταστική και σκηνικό.

1ο εξάμηνο: Ο Χρονομάντης ήταν άπειρος και αηδιασμένος από τις πανελλήνιες όπου γκρείμιστηκαν τα όνειρα του με αποτέλεσμα να κλειστεί στο σπίτι και να ζει με μπύρες και DOTA (πολυκατοικία lan-party). Βέβαια πέρασα όλα τα εργαστήρια με 5 και τώρα κλαίω για τον βαθμό πτυχίου.
Γενικά πήγαινα πιωμένος στα μαθήματα αλλά ακόμη κανείς δεν το ξέρει <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" />

2ο Εξάμηνο: Εδώ ξεκινήσε το δράμα. Μικρός και άπειρος, όχι δεν έπινα ζεστό ΝΕΣ <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" /> , γράφτηκα σε εργαστηριακές ώρες ΑΛΛΑ δεν δήλωσα τα μαθήματα. Το αποτέλεσμα? Πέρασα το μεγαλύτερο ποσοτό των μαθημάτων αλλά δεν μέτρησαν. Βλέπετε δεν μας είχανε ενημερώσει για την ηλεκτρονική δήλωση και νόμιζα ότι αφού με βρίσκανε στις λίστες των εργαστηρίων ότι ήμουν εντάξει. Τελικώς το τμήμα δεν με δέχτηκε όταν έκανα αίτηση για ληξηπρόθεσμη δήλωση 2 μέρες μετά την εξεταστική και κατέληξα να βρίζομαι με τη γραμματεία και να έρθω στα χέρια με τον προιστάμενο που είναι σαν τον τύπο με το πούρο από πάνω.

Ενα αφιέρωμα στον τρελό με τα κοστούμια και τις γραβάτες γιατί είνια ένα κεφάλαιο από μόνος του. Διορθώνει με ανεμιστήρα, σκάει με BMW και μας λέει ότι οι φίλοι του έχουν jaguar και τον κοροιδεύουν. Περηφανεύεται ότι τα παιδιά του σπούδασαν στην Αμερική και εμείς είμαστε χαμάληδες και φυσικά κάνει ότι περνάει από το χέρι του κάθε φορά για να σου κάνει η ζωή δύσκολη. Φέτος είπε ότι αν η ώρα διδασκαλίας 2 μαθημάτων συμπίπτει δεν θα μπορείς να δηλώσεις το 1 από τα 2. Έλεος δηλαδή. Συν ότι έχει 4ωρο μάθημα από το οποίο κάνει την μια ενδιάμεση ώρα λέγοντας ασυναρτησίες με αποτέλεσμα να σου μαμάει τη δήλωση, έχουμε πολύ λίγες ώρες για 10-12 μαθήματα/εξάμηνο.

Το μάθημα του υο δίνω 3 φορές τον χρόνο από το δεύτερο έτος. Δηλαδή το έχω δώσει 6 φορές. Και τις 6 φορές τα γράφω σωστά και με κόβει. Όσους ξέρω και το έχουν περάσει, οι μισοί γράφανε ιστορίες.
Εδώ είχε βάλει ερώτηση, οι σπουδαίοι πίνουν black.

Η συνέχεια στο μέρος ΒΟΥ
 
Δεν θυμάμαι ποιο έτος ήμουν,το μάθημα που πήγα να δώσω ήταν β εξαμήνου Πληροφορική δύο (έπρεπε να γράψεις τουλάχιστον 2.5 εργαστήρια & 2.5 θεωρία για να περάσεις δηλαδή και με 7 υπήρχε πιθανότητα να κοπείς).Φτάνω στο πανεπιστήμιο και παίρνω τηλέφωνο ένα φιλαράκι μου που το χρωστούσε κι αυτός.
-Έλα , τι λέει δεν θα έρθεις να δώσεις πληροφορική?
-Το πρωί το δίναμε ρε ,πήγα και το έδωσα.
-ΤΙ!!!!!!!!!!!!!! ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΜΕ.
Κλείνω το κινητό τέρμα μπερδεμένος,μιας και ήμουν σίγουρος ότι το δίναμε απόγευμα,και τρέχω στην γραμματεία.ΚΑΙ ΝΑΙ ΕΙΧΑ ΔΙΚΙΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΤΟ ΔΙΝΑΜΕ!!!!Μετά από την ανακούφιση ,θυμήθηκα το φιλαράκι και προσπαθούσα να καταλάβω τι έγινε.Τον έπαιρνα τηλέφωνο δεν το σήκωνε...Τέλως πάντων πάω το δίνω και την επόμενη μέρα τον ξαναπαίρνω τηλέφωνο.Το σηκώνει, του λέω τι έγινε,με λέει αποκλείεται λάθος κάνεις ήμουν και με την τάδε και το δώσαμε το πρωί και τα θέματα μας τα μοίρασε ο ίδιος ο Οικονομίδης(ο καθηγητής).Καλά του λέω αλλά μέσα είχα ένα τεράστιο αίσθημα απορίας.
Τελικά μετά από δύο βδομάδες αποδείχτηκε ότι είχε πάει και έδωσε σε ένα άλλο μάθημα που τύχαινε και δίδασκε ο ίδιος καθηγητής αλλά ήταν άλλου εξαμήνου και ήταν μάθημα επιλογής ενώ νόμιζε ότι έδινε πληροφορική....Αυτό που ποτέ δεν κατάλαβα ήταν πώς έτυχε 2 άτομα να μπερδευτούν και να παν να δώσουν σε αίθουσα και ώρα μάθημα που δεν είχαν καμία σχέση.
Και να με λέει το φιλαράκι μετά: -Και τον ρώτησα τον καθηγητή όταν μας έδωσε τα θέματα που είναι οι ασκήσεις από τα εργαστήρια, και με είπε όλα μέσα είναι αλλά εμενα όλα παράξενα με φαινόντουσαν..........
 
Έλα, σε παρακαλώ, ικανοποίησε τη διαστροφή μου. Πες μου ότι ο φίλος σου πέρασε το μάθημα ενώ εσύ κόπηκες.

True story από άλλον, σε καμένη εξεταστική:

Έχω πάει ταξίδι Ιωάννινα (μετά τη μετεγγραφή στο Νησί της σαπίλας - aka Κέρκυρα) για να δω την κοπέλα μου. Έτυχε να θέλει να πάει στη γραμματεία λοιπόν και πάω και εγώ μαζί της για βόλτα, να θυμηθώ και τα παλιά μου λημέρια. Προχωρώντας, βλέπω από μακριά έναν παλιό μου συμφοιτητή να ζητωκραυγάζει, να κρατάει ένα χαρτί στο χέρι και να μιλάει σε διαφόρους άκυρους δείχνοντάς το. Με βλέπει, έρχεται μέσα στην τρελή χαρά προς το μέρος μου και φωνάζει:

- Ρε! Βγήκαν τα αποτελέσματα των Πιθανοτήτων! Βγήκαν τα αποτελέσματα των Πιθανοτήτων!

Κοιτάζω στο χαρτί που έδειχνε (το οποίο υποπτεύομαι πως ήταν οι βαθμολογίες από τον πίνακα ανακοινώσεων τον οποίο ξήλωσε), δίπλα στο όνομά του... ΤΡΙΑ (3) - ναι, έτσι, ολογράφως.

- Καλά ρε μαλάκα, τι χαίρεσαι, αφού κόπηκες πάλι.
- ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΠΑΕΙ ΚΑΝ ΝΑ ΔΩΣΩ!
 
Πρώτο εξάμηνο και καλοκαίρι του 2003 έδινα, τελευταίο μάθημα, Μαθηματικά 1 στις 12.
Σαν καλός ψαρο-φοιτητής, έχω ξυπνήσει για πρωινή επανάληψη και μετά λέω να καλύψω τον χρόνο μέχρι να φύγω παίζοντας FF - X. Κατά τις 11 και μιας και το παιχνίδι πάει πολύ καλά, λέω να μην πάρω λεωφορείο αλλά ταξί, μόνο και μόνο για να προλάβω να τελειώσω μια μάχη.
Περίπου 11.30 στην πιάτσα ταξί ήμουν εγώ και τα περιστέρια διότι εκείνη την μέρα κάναν απεργία............
Τα πόδια στο κ***ο και τρέξιμο σαν τον μπιπ μπιπ μπάς και προλάβω αλλά @@. Φτάνοντας σε έναν κεντρικό δρόμο και με 10 λεπτά να μένουν για να κλείσουν οι πόρτες, αρχίζω να κάνω οτοστόπ μήπως και φιλοτιμηθεί κανείς να με πετάξει στο ΤΕΙ. Για καλή μου τύχη με είδε ένας γείτονας και μπήκα στο τσακ. Εννοείται πώς μέχρι να ξελαχανιάσω πέρασε κανά τέταρτο και ότι έγραφα υπο γωνία γιατί είχα σχηματίσει λιμνούλα από τον ιδρώτα στο έδρανο.
Ευτυχώς η ιστορία κλείνει με 5,5.
 
Κάτσε, για να καταλάβω:

1. Σταμάτησες να παίζεις.
2. Αποφάσισες να πληρώσεις ταξί αντί για λεοφωρείο.
3. ΕΤΡΕΞΕΣ.
4. Τελικά πήγες να δώσεις.
5. ΠΕΡΑΣΕΣ.

ΘΕΛΕΙΣ ΣΟΒΑΡΑ ΝΑ ΤΑ ΠΕΙΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΤΩΡΑ?!
<span class="bbcode_spoiler">Ωραίος, αυτά τα ανέλπιστα είναι τα καλύτερα <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt=":D" title=":D" class="bbcode_smiley" /> </span>
 


Pain wrote:
Έλα, σε παρακαλώ, ικανοποίησε τη διαστροφή μου. Πες μου ότι ο φίλος σου πέρασε το μάθημα ενώ εσύ κόπηκες.

True story από άλλον, σε καμένη εξεταστική:

Έχω πάει ταξίδι Ιωάννινα (μετά τη μετεγγραφή στο Νησί της σαπίλας - aka Κέρκυρα) για να δω την κοπέλα μου. Έτυχε να θέλει να πάει στη γραμματεία λοιπόν και πάω και εγώ μαζί της για βόλτα, να θυμηθώ και τα παλιά μου λημέρια. Προχωρώντας, βλέπω από μακριά έναν παλιό μου συμφοιτητή να ζητωκραυγάζει, να κρατάει ένα χαρτί στο χέρι και να μιλάει σε διαφόρους άκυρους δείχνοντάς το. Με βλέπει, έρχεται μέσα στην τρελή χαρά προς το μέρος μου και φωνάζει:

- Ρε! Βγήκαν τα αποτελέσματα των Πιθανοτήτων! Βγήκαν τα αποτελέσματα των Πιθανοτήτων!

Κοιτάζω στο χαρτί που έδειχνε (το οποίο υποπτεύομαι πως ήταν οι βαθμολογίες από τον πίνακα ανακοινώσεων τον οποίο ξήλωσε), δίπλα στο όνομά του... ΤΡΙΑ (3) - ναι, έτσι, ολογράφως.

- Καλά ρε μαλάκα, τι χαίρεσαι, αφού κόπηκες πάλι.
- ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΠΑΕΙ ΚΑΝ ΝΑ ΔΩΣΩ!</blockquote>

What are... the chances? :silly:

@Archantwn
Καλά να πάθεις που παίζεις τζαπανέζικα ΑρΠιΤζι

 
Πάτρα Ιούνιος 2012.
Δίναμε ένα σάπιο μάθημα ελεύθερης επιλογής. Θέματα Μαθηματικής Παιδείας. Που υποτίθεται τα παίρνεις για να περάσεις με βαθμό, αλλά ο μέγιστος είναι 7... Τέλος πάντων.
Πάμε στην αίθουσα της Πρυτανείας που δίναμε το μάθημα. 18:00-21:00... Ωραία εποχή καλοκαιράκι κιόλας... Όπως περιμέναμε, βλέπαμε κάτι ΜΩΡΑΚΙΑ και άτομα από άλλη σχολή. Λέγαμε "ε, θα είναι από άτομα που γράφανε πριν και περιμένουν τους φίλους τους να βγούνε".
Τελικά, είχανε κανονίσει 2 μαθήματα από 2 διαφορετικές σχολές, την ίδια ώρα, στην ίδια αίθουσα. Και γαμώ τους προγραμματισμούς!

Τέλος πάντων, πάμε σε αίθουσα του Μαθηματικού... δεκαπέντε λεπτά δρόμος. Καθόμαστε, βαβούρα παντού. Μπαίνουν οι καθηγητές και οι επιτηρητές "ΕΛΑ ΗΣΥΧΙΑ ΤΩΡΑ, ΘΑ ΣΑΣ ΠΟΥΜΕ ΠΡΟΦΟΡΙΚΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕ ΤΟ ΦΩΤΟΤΥΠΙΚΟ".
Διάβαζε τις εκφωνήσεις και μετά από κάθε θέμα έκανε μεγάλη παύση.
Ξαφνικά σε μια τέτοια παύση, ακούγεται ένα :

<blockquote><span style="font-size:6">ΓΚΟΟΟΟΟΟΛ!!!!!!</span></blockquote>

Γυρνάω να δω τι έγινε. Ένας τύπος με ακουστικά στ'αυτιά άκουγε στο ραδιόφωνο την Ελλάδα που έπαιζε στο Euro 2012. Όλοι σηκώνονται πάνω και χειροκροτούσανε... Εγώ και κάτι άλλοι γελούσαμε.

Μια απ τις επικές στιγμές <img src="/heart.gif" width="" height="" alt="<3" title="<3" class="bbcode_smiley" />
 
Λοιπόν να πω και εγώ μια από τις ιστορίες που έζησα. Θεωρώ τη συγκεκριμένη τη πιο καμένη, γιατί έχω και άλλες που μπορεί να θεωρηθούν "τυχαίες". Έχουμε λοιπόν και λέμε:

Εξεταστική καλοκαιρινή στο ΟΠΑ, πριν 2-3 χρόνια δεν θυμάμαι ακριβώς. Λόγω καταλήψεων είχαν τραβηχτεί οι μέρες και έδινα μάθημα Αρχές Κοινωνιολογίας τον Ιούλιο. Το συγκεκριμένο ήταν μάθημα επιλογής και ο μόνος λόγος που το επέλεξα ήταν γιατί ήταν εύκολο και το περνάνε όλοι. Ότι πρέπει δηλαδή για να συμπληρώσεις τον αριθμό πτυχίου! Όντας καλοκαίρι, εύκολο μάθημα και εγώ χαλαρός φοιτήτης, δεν αφιέρωσα πάνω από 15 ώρες διαβάσματος. Πάω λοιπόν να δώσω και βλέπω τα θέματα όπου έπρεπε να επιλέξουμε και να απαντήσουμε 2.

Λέω ΟΚ, κάτι γίνεται. Απαντώ το 1ο αλλά στα υπόλοιπα κολλάω. Δεν ήξερα τι να γράψω και κοιτούσα το χρόνο να μετράει αντίστροφα... Βλέπω ένα τύπο που είχε τη φήμη "διαβαστερού παιδιού" να σηκώνεται και να παραδίδει κόλλα με ανάλαφρο βήμα. Νιώθωντας ότι μου παρουσίαστηκε η σωτηρία, αφού βγαίνει από την αίθουσα, σηκώνομαι, πάω προς τους επιτηρητές και επικαλούμαι την ανάγκη τουαλέτας λόγω milko. Ο ένας επιτηρητής με ήξερε φιλικά, οπότε με αφήνουν. Τρέχω λοιπόν και βρίσκω το συγκεκριμένο τύπο έξω από τη σχολή. Τον ρωτάω πως τα πήγε, τι έγραψε και μαθαίνω έτσι την απάντηση για την ερώτηση που με έκαιγε! Μετά τις αμοιβαίες καλές επιτυχίες, μπουκάρω μέσα και γράφω στα εναπομείναντα 15 λεπτά την απάντηση σε ερώτηση ανάπτυξης με τίτλο: "Τι διαφοροποεί τους άντρες σύμφωνα με τον Φρόυντ". Και ποια ήταν η απάντηση που έγραψα και ανέπτυξα φιλολογικά; Η πού@#$ ! Και βαθμός = 8! <img src="/cool.gif" width="" height="" alt="B)" title="B)" class="bbcode_smiley" />
 


Northlander wrote:

What are... the chances? :silly: !</blockquote>

Εγώ είχα πάει να γράψω Γραμμική Άλγεβρα 2ο έτος πρώτη φορά και είχα πάρει 0.
Στο επόμενο εξάμηνο, δεν πήγα καθόλου και πήρα 2/10. Ίδιος καθηγητής.
Ανεμιστήρας;

 


Pain wrote:
Έλα, σε παρακαλώ, ικανοποίησε τη διαστροφή μου. Πες μου ότι ο φίλος σου πέρασε το μάθημα ενώ εσύ κόπηκες.
</blockquote>
Θα στο χαλάσω <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" /> ,εγώ πέρασα ki αυτός κόπηκε

 
Χαχαχαα, διαβάζω τις ιστορίες και πέθανα στο γέλιο <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt=":D" title=":D" class="bbcode_smiley" /> Δεν ξεκινάω να γράφω, γιατί δε θα τελειώσω ποτέ, αλλά τις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο Κρήτης τις συνόψισε πολύ καλά ένα τεύχος του Metal Invader που είχε μέσα τα κόμικ του μικρού Κθούλου. Όταν λοιπόν τον πήγε η μάνα του στο γιατρό και τον ρωτάει "Λοιπόν, τι έχω, είναι σοβαρό?", του απαντάει "Τι να σου πω, εγώ πήρα πτυχίο παίζοντας Baldur's Gate" <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" />

Τώρα πλέον βρίσκομαι στην άλλη όχθη γιατί διδάσκω στο πανεπιστήμιο και εξετάζω φοιτητές, αλλά δεδομένου ότι έρχονται πάντα μετά την εξέταση και με ευχαριστούνε, καταλαβαίνετε πως δεν είμαι και ο πιο hardcore κόφτης <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" /> Παρ' όλα αυτά το διασκεδάζω αρκούντως γιατί έρχονται καταψαρωμένοι! Π.χ. ένας έπρεπε και καλά να εξετάσει άρρωστο και εγώ ήμουνα παρατηρητής. Σε μια φάση πάει βάζει νερό, προσφέρει και στον άρρωστο, σε μένα τίποτα. "Καλά, για τον εξεταστή σου δεν έχει?". Και γυρίζει έντρομος "Συγγνώμη, συγγνώμη, μας είπαν να κάνουμε πως δεν είσαστε στο δωμάτιο!!!", χαχαχαχααα!!!!
 
<li>Από το site του Ιδρύματος</li>
<i>Οι κύριοι εκπαιδευτικοί χώροι, αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια και σπουδαστήρια είναι συνολικής επιφάνειας 120 000 m2, δηλαδή αντιστοιχούν 10 m2 ανά ενεργό φοιτητή.</i>

Εξεταστική "Σεπτέμβρη" που κράτησε το διάστημα 26/8-22/<b>12</b>. Όλοι απεργούσαν τότε για τη διαθεσιμότητα και όλες οι αίθουσες κλειδωμένες
Hidden content
You need to react to this post in order to see this content.
<li>Σε νορμάλ συνθήκες τα μαθήματα δίνονται 8.30, 12.00 και 15.00. Μόνο κάτι άκυρα επιλογής δίνονται πιο μετά με πολύ λίγο κόσμο.</li>
Ανώμαλη εξεταστική πάλι, δίνουμε 19.00. Πολύ βραδινή ώρα, μας μοιράζουν θέματα, ρωτάει ένας συμφοιτητής τι ώρα θα τελειώσουμε. Απαντάει ο επιτηρητής 21.00 θα είστε σπίτι. Κάποιος από πίσω "Τέλεια θα προλάβουμε και τα Κλεμμένα Όνειρα!"



<li>Πρεμιέρα άλλης εξεταστικής. Υποχρεωτικό μάθημα 3ου έτους, 8.30 το πρωί αίθουσες αμφιθέατρα όλα γεμάτα, φοιτητές-επιτηρητές σε θέσεις μάχης να περιμένουν θέματα. 9.00, 9.30 τίποτα άφαντος ο καθηγητής, όλοι στις θέσεις τους. Παίρνουν τηλέφωνο τον καθηγητή να δουν τι συμβαίνει. Κοιμόταν του καλού καιρού σπίτι του και είχε ξεχάσει πως είχε εξέταση. Πως μπορεί κανείς να ξεχάσει την εξέταση ειδικά όταν είναι πρώτο πρώτο μάθημα της πρώτης μέρας;
Βγήκε ανακοίνωση την ίδια μέρα το μεσημέρι για αναβολή της εξέτασης λόγω κολλήματος του καθηγητή και έγινε 2 μέρες μετά. Εκεί θυμήθηκε να έρθει.
 


Epitaph wrote:


Northlander wrote:

What are... the chances? :silly: !</blockquote>

Εγώ είχα πάει να γράψω Γραμμική Άλγεβρα 2ο έτος πρώτη φορά και είχα πάρει 0.
Στο επόμενο εξάμηνο, δεν πήγα καθόλου και πήρα 2/10. Ίδιος καθηγητής.
Ανεμιστήρας;</blockquote>

Μυστήρια πλάσματα βασανιστείτε, ήθελε να σου πει "λίγο ακόμη και το περνάς, μη το βάζεις κάτω έλα να γράψεις το μάθημα - δώσε το παρόν" χαχα πόσιτιβ βάιμπς κι έτσι <img src="/wink.gif" width="" height="" alt=";)" title=";)" class="bbcode_smiley" />



 
Γενάρης 1998,Κολωνάκι, Πολιτικό Νομικής. Ευρωπαϊκή ιστορία Ι, άκρα του τάφου σιωπή,συγκέντρωση και ιερό γράψιμο...Την σιωπή διαταράσσει θόρυβος από το βάθος που όλο και πλησίαζε. Φωνές. Ξαφνικά με ένα ΓΚΑΠ ανοίγει φαρδιά-πλατιά η πόρτα του αμφιθεάτρου και αλλαλάζοντας μπουκάρουν μέσα δύο ΤΣΙΤΣΙΔΑ εξάχρονα γυφτάκια παρέα με ένα αδεσποτο σκυλί και αρχίζουν να κυνηγιούνται πάνω στα εδρανα. Κόλλες, στυλό έχουν γίνει χάλια, οι φοιτητές που βρέθηκαν στο διάβα τους να προσπαθούν να κρυφτούν στο πάτωμα και οι επιτηρητές να έχουν πάθει αποπληξία. Τελικά μετά από περίπου ενενήντα δευτερόλεπτα ανακατωσούρας που θα ζήλευε και ο Ταζ, πήγαν από κει που'ρθαν. :cheers:
 
Back
Top