Κατά την γνώμη μου, πραγματικά χάρντκοουρ παιχνίδια, είναι αυτά που χρειάζονται ένα πράγμα. Σκέψη. Που έχουν διαφορετικά επίπεδα πραγμάτευσης, που για να τα παίξεις, πρέπει να βάλεις λίγο το νιονιό σου να δουλέψει. Η, ακόμη πιο εύστοχα, για να τα καταλάβεις, πρέπει να συνδεθείς μαζί τους νοηματικά.
Δεν στηρίζονται δηλαδή σε αντανακλαστικά/κάποιους τυπικούς κανόνες που άπαξ και τους μάθεις, ασχολείσαι με αυτό απρόσκοπτα.
Θεμιτό το επιχείρημα ότι όλα τα παιχνίδια μπορούν να γίνουν χαρντκόουρ άμα ασχοληθείς μαζί τους με τον κατάλληλο τρόπο, αλλά έχει κοντά ποδάρια! Με την ίδια λογική και ο Υμμητός είναι πανύψηλο βουνό, άμα το ανέβω μπουσουλώντας <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="

" title="

" class="bbcode_smiley" />
Συνήθως άμα θέλω να αποφασίσω, αν θα κατατάξω ένα γκέημ στην κατηγορία "χαρντκοουρ", προσπαθώ να μαντέψω αν ένας φίλος μου που ΒΑΡΙΕΤΑΙ να διαβάζει στα παιχνίδια (και γενικά), θα αφιέρωνε χρόνο στο συγκεκριμένο παίγνιο.