Ξενιτοΐστορίες (Ταξιδιωτικός Οδηγός unofficial Vol. 2)

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
Τα παιδιά τους όντως είναι μεγαλωμένα αλλιώς. Συγκρατημένα και ακολουθούν κανόνες.
Μου λέει η ξαδέρφη μου ότι πάνε πχ στον παιδίατρο και βλέπεις τα Ελληνάκια / Τουρκάκια / Ισπανάκια / Ρωσάκια να τρέχουν σαν δαιμονισμένα, τα Γερμανάκια ήσυχα και δίπλα στους γονείς τους να κοιτούν σαστισμένα.

Επίσης, κάτι που με έχει εντυπωσιάσει τρελά, τα παιδάκια που μεγαλώνουν στην Γερμανία είναι αυτοεξυπηρετούμενα απο πολύ νωρίς. Τα Γερμανοανήψια μου χρησιμοποιούν μαχαιροπήρουνα από τα 2, έχουν τρόπους στο τραπέζι, ξέρουν να απλώσουν πιάτα και να σερβίρουν, στο τραπέζι προσέχουν τα μικρότερα παιδιά και σερβίρουν πρώτα παππού και γιαγιά, το πρωί μπορούν να αλοίψουν μια φέτα με βούτυρο και μαρμελάδα απο μόνα τους, αν διψάνε, παίρνουν τα παγούρια τους και πάνε μόνα τους και τα γεμίζουν. Οι άλλοι οι πασάδες στην Ελλάδα έχουν φτάσει 10 χρονών γομάρια και ακόμα τα τρώνε όλα με τα χέρια και ολη την ώρα γκαρίζουν ΜΑΜΑ ΝΕΡΟ.

Για το οικονομικό, είμαι βέβαιος ότι οι Γερμανοί πάλι θα βρουν έναν τρόπο να μας πηδήξουν όλους. Πάντως, η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα δείχνουν αυτή την στιγμή πολύ σκούρα.
 
Ξεκινάω με τα αρνητικά που δυστυχώς είναι ικανά να σε τρελάνουν.

1. Δεν υπάρχουν αδέσποτα, πλην μιας γάτας που σκάει τα βράδια στην γειτονιά.

2. Εδώ πέρα θα πω ότι μέχρι τώρα είναι 50-50 αυτοί με τα σκυλιά σε λουρί. Παίζει πολύ το κόβει βόλτες το σκυλί μόνο του. Έχουμε και μια γειτόνισσα που το σκυλί της δεν την ακούει καθόλου. Του έλεγε κάνα τέταρτο να πάει μαζί στην στην εξώπορτα για να μαζευτούν στο σπίτι και το σκυλί έτρεχε μόνο του σαν τρελό. Μια άλλη σε μια διχάλα πήγε δεξιά, το σκυλί αριστερά. Φώναζε, σφύριζε, το σκυλί τον χαβά του. Το πιάνω κάποια στιγμή, γύρω στα 70 μέτρα μακριά και το αρχιζω στα χάδια για να μην απομακρυνθεί άλλο. Της λέω στο έπιασα, Έλα να το πάρεις. Του περνάει το λουρί και το σέρνει χωρίς να πει ούτε ένα γεια, πόσο μάλλον ευχαριστώ. Το σκυλί εν τώ μεταξύ όσο το τράβαγε αυτή κοίταζε εμένα κάτι που την νευρίαζε κι άλλο οπότε κάπως το χάρηκα.

3. Ανακύκλωση. Την ξέραμε την μαλακία που τους δέρνει με τα απορριμματα αλλά όταν είσαι σε airbnb όλα είναι πιο εύκολα. Τώρα τα ξεχωρίζουμε όλα ακόμη κι αν δεν βγάζει νόημα ο τρόπος που το κάνουν. Ακόμη κι αν ξέρω ότι στο εργοστάσιο που τα πάνε, όλα καταλήγουν στον λέβητα. Βέβαια το εξοργιστικο είναι ότι ενώ κάνουμε σωστά τον διαχωρισμό, μας κόλλησαν χαρτί στα αγγλικά στην είσοδο της πολυκατοικίας για να μας νουθετήσουν, μιας που οι υπόλοιποι φαίνεται να είναι Γερμανοί σύμφωνα με τα επώνυμά τους. Παράλληλα όμως επειδή πάντα κοιτάζω μέσα στους κάδους για να σιγουρευτώ τι πρέπει να πάει που, παρατηρώ ότι συνεχώς πετάνε μέσα ότι να ναι. Θα δούμε πως θα πάει αυτό.

4. Η γερμανική οδηγική συμπεριφορά. Υποτίθεται ότι τηρούν τους νόμους, σέβονται κτλ. Το ήξερα ότι δεν ισχύει, το ξαναβιώνω. Ο ίδιος Γερμανός έχει προτεραιότητα πάντα, σαν Έλληνας, ασχέτως με το τι όχημα χρησιμοποιεί ή αν είναι πεζός. Επίσης επειδή δεν έχουν θέμα με το πάρκινγκ και τα έργα υποδομής στο κέντρο, οδηγούν σε ποδηλατοδρόμους και παρκάρουν στα πεζοδρόμια. Επίσης λόγω των έργων παντού τα όρια ταχύτητας είναι 30χλμ/ώρα. Με την ελληνική πινακίδα στην Σφίγγα μου, το χιλιοχτυπημένο sear 20ετιας, όλη την ώρα από πίσω μου παίζουν φώτα, κορνάρουν και γενικά νευριάζουν που πηγαίνω αργά. Στην πρώτη ευκαιρία δε θα με προσπεράσουν μαρσάροντας. Επίσης, έχω κηρύξει πόλεμο στα ποδήλατα.
Κάνει κάποιος προπόνηση με ποδήλατο κούρσας; Θα πάει μέσα στην μέση του δρόμου, με ακουστικά στα αυτιά και δεν θα κάνει άκρη για κανένα λόγο.
Είναι ξεχωριστά ο πεζόδρομος από τον ποδηλατόδρομο στο πάρκο; Θα πάμε με τα ποδήλατα στον πεζόδρομο και θα χτυπάμε όλη την ώρα τα κουδούνια μας.
Απαγορεύονται τα ποδήλατα στα πάρκα νεκροταφεία; Εγώ θέλω να κάνω χώμα και δεν με νοιάζει.
Στρίβει το αυτοκίνητο σε νεκρή γωνία και βλέπω ότι δεν με είδες; Θα επιταχύνω και θα ζητήσω και τα ρέστα.
Σε σχέση με άλλα μέρη που έχω μείνει, στο Μόναχο

5. Το ταχυδρομείο. Μιλάμε έχουν απίστευτη καύλα με το χαρτί. Άλλο να το βλέπεις σαν εργολάβος κι άλλο ως μόνιμος κάτοικος. Πράγματα που στην Ελλάδα στα δίνει μια υπηρεσία και φεύγεις κύριος με το Φρέντο στο χέρι, εδώ τα περιμένεις από τον ταχυδρόμο τρεις εβδομάδες.
Σε συνέχεια αυτού, οι στοίβες με τις εφημερίδες και τα διαφημιστικά φυλλάδια έξω από κάθε πόρτα. Λαμβάνουμε τακτικώς φυλλάδια με προσφορές από όλα τα σουπερμάρκετ της περιοχής. Έχοντας μεγαλώσει σε χωριό πήγα σε σουπερμάρκετ την εποχή όπου τα φυλλάδια ήταν στα τελευταία τους, οπότε ακόμη δεν μπορώ να το πιστέψω. Κατά τα άλλα η ανακύκλωση μας μάρανε.

6. Αν έχεις ιδιόκτητο διαμέρισμα δεν σου πέφτει λόγος για το τι θα γίνει στο οίκημα. Τον τελευταίο λόγο τον έχει ο ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας ήτοι αυτός με την μεγαλύτερη ιδιοκτησία. Πχ ήταν να πάρουμε πρώτοι στην γειτονιά οπτική ίνα και ο ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας το αρνείται κατηγορηματικά, όχι λόγω κόστους αφού είναι τσάμπα αλλά επειδή θα χαλάσει λέει το γκαζόν ανάμεσα στις πολυκατοικίες του συγκροτήματος.
Θες να βάλεις το όνομά σου στο κουδούνι; Πρέπει να κανονίσεις με τον ιδιοκτήτη και τον house master. Πέρασε ένας μήνας και ακόμη μας δουλεύουν. Πήγα τα έφτιαξα μόνος μου και με τρέλαναν στα παράπονα για το ότι δεν επιτρέπεται και να τα ξηλωσω άμεσα. Παρότι ήταν ίδια με της υπόλοιπης πολυκατοικίας.

5. Μπορεί τα γερμανάκια να είναι αυτόνομα όπως εμείς στην ηλικία τους, πριν τους υπερπροστατευτικούς γονείς, αλλά είναι εξίσου ενοχλητικά με τα υπόλοιπα παιδιά του κόσμου.
Το κινητό πάντα στο μεγάφωνο και δυνατά. Φασαρία στα μέσα μεταφοράς, φασαρία στα πάρκα, με τα πατίνια όπου να ναι και γενικα δείχνουν να τα έχουν όλα γραμμένα. Άντε να είναι ένα κλικ καλύτερα από τα αντίστοιχα παιδιά στην Ελλάδα.


Τα θετικά σε επόμενο ποστ.
 
Από το 6 πήγαμε στο 5, das ist nicht richtig 😋

Από ότι ξέρω, παρεξηγουνται αν αγγίξεις το σκυλί τους χωρίς να πάρεις πρώτα άδεια.

Να προσέχεις με τα όρια οδήγησης γιατί έχουν κινητά ραντάρ τα οποία τα αλλάζουν θέση καθημερινά.
 
1,2,3,6 ισχύουν και στη Πολωνία.
 
Δηλαδή οι Γερμανοί παραμένουν όπως τους ξέραμε, δήθεν και κομπλεξικοί μέχρι αηδίας.
 
Last edited:
Βλέπω Chronomancy σε καμιά 3-4 χρόνια με βίντεο στα Social "Να γιατί αφήνουμε τη Γερμανία και επιστρέφουμε στην Ελλάδα!!"

Αυτό με τους οδηγούς δεν ξέρω. Ηταν μήπως οδηγοί BMW? Γενικά από αυτά που ακούω εκεί στη Βαυαρία είναι full σνομπς με το αυτοκίνητο.
Οι Γερμανοί λατρεύουν το χαρτί. Ακόμα Fax χρησιμοποιούν. λολ
 
Πολύ χάλια πρώτη εμπειρία ακούγεται ρε Ηλία...εύχομαι να στρώσει στην πορεία.

Για την αναφορά που έγινε στη συμπεριφορά των παιδιών: είναι όπως τα μάθεις. Ναι μεν ενθαρρύνουν την ανεξαρτησία και την αυτοεξυπηρέτησή τους από το βρεφικό σταθμό ακόμη, αλλά τελικά τα παιδιά βγάζουν τη συμπεριφορά που τους μαθαίνεις στο σπίτι.

Έχει στρατιωτική πειθαρχία η καθημερινότητά τους : ξύπνημα τότε, πρωίνή τουαλέτα, πρωϊνό, ελεύθερος χρόνος κτλ. Καμία επαφή με το χύμα όλα Ελληνικό χάος. Μου λείπει πολύ, αλλά αναγνωρίζω τη θετική του επίδραση στην πνευματική ανάπτυξη των παιδιών.
 
Στο προάστιο του Μονάχου που μένουν οι δικοί μου υπάρχει 1 αδέσποτη γάτα (ολογράφως ΜΙΑ) η οποία έχει αποκτήσει μυθικές διαστάσεις στο χουριό κ όταν την πετυχαίνουν τα παιδιά κάνουν λες και είδαν μονόκερο. Η ξαδέρφη μου λέει ότι μάλλον δεν είναι αδέσποτη, απλά ο ιδιοκτήτης της δεν της βάζει λουρί γιατί αλλιώς θα είχαν κάνει στρατιωτική επιχείρηση για να την πιάσουν. Όταν ήρθαν διακοπές Αθήνα κ πέτυχαν το πρώτο μισάωρο 40 κοπρόγατα, τα μικρά έπαθαν κοκομπλόκο. Μετά τους πήγε στην παιδική χαρά κ κάποιος είχε χέσει μέσα στην κλειστή τσουλήθρα κ έτσι έζησαν όλο το ελληνικό εξπίριενς.
 
Αυτό με τους οδηγούς BMW είναι διεθνές φαινόμενο. Στο υπογράφω. Πάντως πίσω δεν γυρίζω. Στην χειρότερη να κατέβω προς Αυστρία.
Γενικά πάντως οι Βαυαροί είναι μια κατηγορία μόνοι τους. Πιο χαλαροί από τους άλλους Γερμανούς αλλά και εγωιστές. Μονάχα ο κωλος τους και κανείς άλλος κι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στο κομμάτι του πως οδηγούν και πως θεωρούν ότι έχουν πάντα προτεραιότητα.

Ξέχασα να αναφέρω το πιο ΕΙΣΑΙ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ σκηνικό που έχω ζήσει και δεν νομίζω να μπορέσει να το ξεπεράσει τίποτα.

Ψάχναμε τα γραφεία της M-net για να δούμε τι γίνεται με το ίντερνετ. Τα γραφεία είναι μέσα στο μετρό και εμείς κάναμε βόλτες πάνω από το έδαφος εις μάτην. Ρωτάμε σε ένα μίνι μάρκετ, πέφτουμε σε Έλληνα και μας λέει να πάτε κάτω στις σκάλες.
Πάμε κάτω και έχει μόνο γραφεία της εταιρείας του μετρό. Μπαίνουμε μέσα να ρωτήσουμε που είναι επιτέλους αυτό το γραφείο σε έναν χώρο με 6-7 γκισέδες, 10 γραμματείς και 0 κοινό. Με το που μας βλέπουν να προσπερνάμε το μηχάνημα που εκδίδει αριθμούς προτεραιότητας σηκώνουν όλοι το βλέμμα.
Φτάνουμε σε έναν γκισέ και τους λέμε, καλημέρα και συγγνώμη για την ενόχληση. Θέλουμε να κάνουμε μια πολύ σύντομη ερώτηση.
Οχιιιιι. Πρέπει να πάρετε νούμερο.
Το ξέρω, αλλά είναι άσχετη με το γραφείο σας και θα πάρει ένα δευτερόλεπτο.
Είναι υποχρεωτικο. Αααα ΝΑΜΑΑΑΑΑΑΑΑ ΓΙΟΥ ΝΙΝΤ ΝΑΜΑΑΑΑΑΑ.
ΝΑΙ ΚΥΡΑ ΜΟΥ ΧΕΣΕ ΜΕ ΤΏΡΑ. ΠΟΥ ΣΚΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ;

Κάπου εκεί έχουν πέσει όλοι πάνω μας, πίσω από τα τζάμια και με ότι αγγλικά ξέρουν ουρλιάζουν για το ότι αν δεν έχεις νουμερακι παίρνεις το πουλάκι και το μηχάνημα εκεί εκεί πίσω. Εγώ απτόητος συνεχίζω να φωνάζω για να τους καλύψω την ηλιθιότητα και τότε η υπάλληλος μπροστά μας τρέχει έξω, με βουτάει από το μανίκι και με σέρνει στο εκδοτήριο. Πατάει το κουμπί, παίρνει το Α104 με ξανασερνει στον γκισέ, μου το δίνει κάτω από το τζάμι ΠΑΤΑΕΙ ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ ΝΕΞΤ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΕΙ Α104 ΜΠΙΤΕΕΕΕΕΕ

Μου το ξαναπαίρνει από το χέρι και μου λέει με ένα χαμόγελο παρουσιάστριας πρωιναδικου.
Good morning sir. How can I assist you today?

Περιττό να πω ότι άρχισαν να παίζουν βλέφαρα, μύτες και γενικά οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να με εκτονώσει εκείνη την ώρα για να μην της πω καμία χοντράδα.
Ευτυχώς πετάχτηκε η Χρόνομάνταινα και της λέει τι θέλουμε. Μας δείχνει μια πόρτα στο βάθος. Τραβάτε εκεί.
Ευχαριστούμε γεια σας.
Παρακαλούμε της θειάς σας λέω.
Με συγχωρείτε;
Ρε άι στον κόρακα πρωί πρωί κι εσύ και φύγαμε κακήν κακώς.


Munikinnousu, κοίτα να λέμε για την ίδια γάτα. Έχει μια γειτονιά εδώ πέρα με κάμποσους Έλληνες και κοίτα η ξαδέρφη σου να είναι αυτή που με άκουσε να μονολογω στα ελληνικά για έναν βλάκα ποδηλάτη και απόρησε με τους τρόπους μου.


Καλά πίσω δεν γυρνάμε. Την δουλειά τους αυτοί, την δουλειά μας εμείς. Το χρήμα να πέφτει και έχει βουνά και λίμνες που δεν θα βαρεθω ποτέ.

Θα γράψω και τα καλά κάποια στιγμή για να μην με λένε περίεργο ο Μυρμιδόνας και ο Καραφλοφονιάς.
 
Back
Top